ชายพเนจรอกตัญญู

 

ชายสองคนเดินทางพเนจรไปเรื่อยๆ เมื่อพบไม้พุ่มหนึ่ง จึงชวนกันหยุดพักใต้ร่มเงาของพุ่มไม้ 

ขณะนั้นเป็นเวลาเที่ยงวันที่เเดดร้อนจัด ชายคนหนึ่งเอนตัวลง นอน ใต้เงาไม้พลางเเหงนมองดูพุ่มไม้เเล้วกล่าวว่า

“ไม้พุ่มนี้ไม่มีผลให้เรากินเลยนะ”

อีกคนก็เอ่ยบ้างว่า

“จริงด้วย ไม้พุ่มนี้ช่างไร้ประโยชน์เสียจริงๆ”

 

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

“คนโง่เเละคนชั่วมักเป็นคนอกตัญญู”

แสดงความคิดเห็น